... in Toscane
De laatste dagen van februari zijn normaliter niet de meeste prille lentedagen maar een staalblauwe hemel en 18° op het dashboard van mijn huurwagen laten een andere indruk. Onder het goedkeurend oog van de middeleeuwse torens baden de wijnstokken van de nieuwe DOC San Gimignano in de Toscaanse zon. De vale herfstkleuren krijgen koperen tinten. De cipressen staan pal als stoere soldaten en zorgen voor een immer groene penseeltrek in het dommelende stilleven.
Temidden dit luisterrijk decor proef ik de wijnen van Podere Paradiso. Nu dottore Cietti met pensioen is, heeft zoon David de touwtjes in handen en maakt ook hij lekkere wijnen met de hulp van vermaard oenoloog Paolo Caciorgna. David vertelt me dat zijn wijnstokken zich goed voelen bij een iets koelere zomer en een vlaagje regen. Zijn wijngaarden liggen op de meest zuidelijke hellingen van San Gimignano en kunnen in de zomer flink puffen onder de blakende zon. Gelukkig hebben zijn wingerds al wat ouderdom waardoor ze diep genoeg wortelen om ook in de heetste momenten ergens een beetje water te vinden.
De Vernaccia 'Prestige' 2006 is een van de beste en meest volle die ik bij hem al heb geproefd. Het geheimpje is een scheut Sauvignon Blanc die hij er heeft aan toe gevoegd. De Bottaccio en de Paterno van 2003 zijn het warme en droge jaar goed doorgekomen en ondanks hun stevig alcoholgehalte is het evenwicht in de wijn geenszins verstoord. De Saxa Calida 2004 is een topper met heel veel finesse en structuur en een mooi geïntegreerde houttoets. Ik proefde ook een lekker sappige en grootse Merlot-wijn, luisterend naar de naam A Filippo, die nieuw is in het gamma.
Giovanna Morganti
Mijn volgende bezoek is pas in de late namiddag in Le Boncie, een gehucht van Castelnuovo Berardenga.
Deze met voorbedachte rade ingebouwde marge geeft me de tijd om lekker te gaan lunchen in 'Oenoteca Bengodi' op het dorpsplein van Castelnuovo ter compensatie van het industriële broodje op het Ryanair-vliegtuig van de avond voordien. Hier vind je een vijfhonderdtal wijnen uit Toscane op de kaart en je kan altijd enkele wijnen proeven per glas. Het eten is er voortreffelijk, zeer typisch en met een zeer gunstig prijskaartje.
(Oenoteca Bengodi, Via della societa operaia 11, Castelnuovo Berardenga (SI) 0577/355.116).
Podere le Boncie is prachtig gelegen op een heuvelrug tussen San Felice en Brolio van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de heuvels van Chianti, het zogezegde erf van de zwarte haan. De eerste keer dat ik de wijn van Giovanna Morganti proefde, ze heeft er maar één, was in het toenmalige sterrenrestaurant Antica Trattoria Botteganova in een buitenwijk van Siena. Guido, de eigenaar en sommelier, heeft inmiddels zijn restaurant ingeruild voor een Oenoteca in het centrum van de historische stad. De Le Trame 1995, want zo heet de wijn, die Guido me inschonk heb ik resoluut geweigerd. Ik had wel om een speciale wijn gevraagd maar de reductieve geur van de wijn nodigde helemaal niet uit. Guido had er geen probleem mee om een andere wijn te ontkurken maar toch stelde hij me voor om deze fles te decanteren en om hem aan het einde van de maaltijd nog eens te proeven. Een vijfgangenmenu en enkele toppers als Le Pergole Torte en Ornellaia verder bracht ik met enige scepsis het glas nogmaals aan mijn lippen en moest ik toegeven dat de wijn uitstekend was. Daags nadien ging ik op bezoek bij Giovanna en sindsdien heb ik bijna iedere jaargang van 'Le Trame' trouw gekocht. Haar filosofie van biodynamische wijnbouw is nog niet veranderd maar ze heeft wel de truc gevonden om haar wijnen aantrekkelijker te maken van bij het begin.
Vandaag zou ik de 2004 gaan proeven. Na een regenachtig jaar 2002 en een tropisch 2003 (alhoewel haar wijn volgens mij een van de beste was in dat jaar) was 2004 een geschenk uit de hemel voor de Toscaanse wijnbouwers. In haar 'garage' maakt Giovanna wijnen van een ongelooflijke finesse. Het zijn Chianti's 'pur sang' wat mij een mooie woordspeling lijkt om een wijn te beschrijven die gemaakt is van de druivensoort 'Sangiovese' die volgens believers van bepaalde Holy Grale-verhalen 'het heilige bloed' zou betekenen.
La Torre alle Tolfe
Deze eerste vermeende lentedag sluit ik af in Le Tolfe, een gehucht in de buurt van Siena waar ik reeds meerdere malen mijn vakantie heb doorgebracht.
Dit domein met uitzicht op de skyline van Siëna maakt de meeste waanzinnige olijfolie en een uitmuntende Chianti Colli Senesi. Sergio lo Jaconno werd in 2003 aangesteld als wijnmaker en schakelde meteen over naar biologische landbouw. Bij Le Tolfe gebeurt alles zonder veel poespas. Sergio maakt zijn Chianti volgens het aloude recept met veel Sangiovese, en een beetje Cannaiolo. De wijnen ondergaan hun alcoholische gisting in met glazuur bedekte betonnen tanks en worden nadien opgevoed op foeders van Slavoonse eik. Wat we niet mogen schrijven is dat hij er ook een kwak Merlot bij doet voor de kleur en om de aciditeit van de Sangiovese wat te verzachten.
De vorige wijnmaker maakte in 2001 een uitstekende Riserva waarbij hij nog meer Merlot gebruikte. De wijn werd opgevoed op barriques van Franse eik waarvan een deel nieuw. De reden hiervoor was dat 2001 een gezegend jaar was in Toscane en ook dat de jonge aanplant van Merlot toen voor de eerste keer een dusdanige kwaliteit had voortgebracht dat de creatie van 'iets groots' toen zeker aan de orde was. De wijn is nog steeds zeer goed en ik besloot om de laatste 100 kisten dan maar voor mij te reserveren.
La Torre alle Tolfe biedt naast zijn lekkere wijn en olijfolie ook vakantiehuisjes te huur aan. Het is een toffe en welgelegen locatie om een paar dagen de Toscaanse heuvels te verkennen (www.letolfe.it).
Le Logge
'Incontournable' is het Franse woord dat het best weergeeft wat 'Osteria Le Logge' voor mij betekent. In dit restaurant op 50 meter van het idyllische marktplein (Piazza del campo) van Siena werd ooit mijn sluimerende liefde voor Italië in mijn ziel getatoeëerd. Op mijn eerste ontdekkingsreis in Toscane kwam ik op aanraden van Toni Etneo (Selezione Vini Italiani) bij Gianni Brunelli terecht. Gianni is niet alleen de eigenaar van dit pand, hij verbouwt ook wijn in Montalcino. Over deze man, mijn ervaringen, de ontmoetingen en de proeverijen die ik hier inmiddels heb meegemaakt kan ik een apart hoofdstuk wijden. Maar na de alweer fantastische maaltijd, het edele vocht en de obligate Grappa riep de middeleeuwse bedstede want morgen wacht... Montalcino.
(Osteria Le Logge, Via del Porrione, Siena, www.osterialelogge.it)
Bart Rogiers,
27 februari 2007
Temidden dit luisterrijk decor proef ik de wijnen van Podere Paradiso. Nu dottore Cietti met pensioen is, heeft zoon David de touwtjes in handen en maakt ook hij lekkere wijnen met de hulp van vermaard oenoloog Paolo Caciorgna. David vertelt me dat zijn wijnstokken zich goed voelen bij een iets koelere zomer en een vlaagje regen. Zijn wijngaarden liggen op de meest zuidelijke hellingen van San Gimignano en kunnen in de zomer flink puffen onder de blakende zon. Gelukkig hebben zijn wingerds al wat ouderdom waardoor ze diep genoeg wortelen om ook in de heetste momenten ergens een beetje water te vinden.
De Vernaccia 'Prestige' 2006 is een van de beste en meest volle die ik bij hem al heb geproefd. Het geheimpje is een scheut Sauvignon Blanc die hij er heeft aan toe gevoegd. De Bottaccio en de Paterno van 2003 zijn het warme en droge jaar goed doorgekomen en ondanks hun stevig alcoholgehalte is het evenwicht in de wijn geenszins verstoord. De Saxa Calida 2004 is een topper met heel veel finesse en structuur en een mooi geïntegreerde houttoets. Ik proefde ook een lekker sappige en grootse Merlot-wijn, luisterend naar de naam A Filippo, die nieuw is in het gamma.
Giovanna Morganti
Mijn volgende bezoek is pas in de late namiddag in Le Boncie, een gehucht van Castelnuovo Berardenga.
Deze met voorbedachte rade ingebouwde marge geeft me de tijd om lekker te gaan lunchen in 'Oenoteca Bengodi' op het dorpsplein van Castelnuovo ter compensatie van het industriële broodje op het Ryanair-vliegtuig van de avond voordien. Hier vind je een vijfhonderdtal wijnen uit Toscane op de kaart en je kan altijd enkele wijnen proeven per glas. Het eten is er voortreffelijk, zeer typisch en met een zeer gunstig prijskaartje.
(Oenoteca Bengodi, Via della societa operaia 11, Castelnuovo Berardenga (SI) 0577/355.116).
Podere le Boncie is prachtig gelegen op een heuvelrug tussen San Felice en Brolio van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de heuvels van Chianti, het zogezegde erf van de zwarte haan. De eerste keer dat ik de wijn van Giovanna Morganti proefde, ze heeft er maar één, was in het toenmalige sterrenrestaurant Antica Trattoria Botteganova in een buitenwijk van Siena. Guido, de eigenaar en sommelier, heeft inmiddels zijn restaurant ingeruild voor een Oenoteca in het centrum van de historische stad. De Le Trame 1995, want zo heet de wijn, die Guido me inschonk heb ik resoluut geweigerd. Ik had wel om een speciale wijn gevraagd maar de reductieve geur van de wijn nodigde helemaal niet uit. Guido had er geen probleem mee om een andere wijn te ontkurken maar toch stelde hij me voor om deze fles te decanteren en om hem aan het einde van de maaltijd nog eens te proeven. Een vijfgangenmenu en enkele toppers als Le Pergole Torte en Ornellaia verder bracht ik met enige scepsis het glas nogmaals aan mijn lippen en moest ik toegeven dat de wijn uitstekend was. Daags nadien ging ik op bezoek bij Giovanna en sindsdien heb ik bijna iedere jaargang van 'Le Trame' trouw gekocht. Haar filosofie van biodynamische wijnbouw is nog niet veranderd maar ze heeft wel de truc gevonden om haar wijnen aantrekkelijker te maken van bij het begin.
Vandaag zou ik de 2004 gaan proeven. Na een regenachtig jaar 2002 en een tropisch 2003 (alhoewel haar wijn volgens mij een van de beste was in dat jaar) was 2004 een geschenk uit de hemel voor de Toscaanse wijnbouwers. In haar 'garage' maakt Giovanna wijnen van een ongelooflijke finesse. Het zijn Chianti's 'pur sang' wat mij een mooie woordspeling lijkt om een wijn te beschrijven die gemaakt is van de druivensoort 'Sangiovese' die volgens believers van bepaalde Holy Grale-verhalen 'het heilige bloed' zou betekenen.
La Torre alle Tolfe
Deze eerste vermeende lentedag sluit ik af in Le Tolfe, een gehucht in de buurt van Siena waar ik reeds meerdere malen mijn vakantie heb doorgebracht.
Dit domein met uitzicht op de skyline van Siëna maakt de meeste waanzinnige olijfolie en een uitmuntende Chianti Colli Senesi. Sergio lo Jaconno werd in 2003 aangesteld als wijnmaker en schakelde meteen over naar biologische landbouw. Bij Le Tolfe gebeurt alles zonder veel poespas. Sergio maakt zijn Chianti volgens het aloude recept met veel Sangiovese, en een beetje Cannaiolo. De wijnen ondergaan hun alcoholische gisting in met glazuur bedekte betonnen tanks en worden nadien opgevoed op foeders van Slavoonse eik. Wat we niet mogen schrijven is dat hij er ook een kwak Merlot bij doet voor de kleur en om de aciditeit van de Sangiovese wat te verzachten.
De vorige wijnmaker maakte in 2001 een uitstekende Riserva waarbij hij nog meer Merlot gebruikte. De wijn werd opgevoed op barriques van Franse eik waarvan een deel nieuw. De reden hiervoor was dat 2001 een gezegend jaar was in Toscane en ook dat de jonge aanplant van Merlot toen voor de eerste keer een dusdanige kwaliteit had voortgebracht dat de creatie van 'iets groots' toen zeker aan de orde was. De wijn is nog steeds zeer goed en ik besloot om de laatste 100 kisten dan maar voor mij te reserveren.
La Torre alle Tolfe biedt naast zijn lekkere wijn en olijfolie ook vakantiehuisjes te huur aan. Het is een toffe en welgelegen locatie om een paar dagen de Toscaanse heuvels te verkennen (www.letolfe.it).
Le Logge
'Incontournable' is het Franse woord dat het best weergeeft wat 'Osteria Le Logge' voor mij betekent. In dit restaurant op 50 meter van het idyllische marktplein (Piazza del campo) van Siena werd ooit mijn sluimerende liefde voor Italië in mijn ziel getatoeëerd. Op mijn eerste ontdekkingsreis in Toscane kwam ik op aanraden van Toni Etneo (Selezione Vini Italiani) bij Gianni Brunelli terecht. Gianni is niet alleen de eigenaar van dit pand, hij verbouwt ook wijn in Montalcino. Over deze man, mijn ervaringen, de ontmoetingen en de proeverijen die ik hier inmiddels heb meegemaakt kan ik een apart hoofdstuk wijden. Maar na de alweer fantastische maaltijd, het edele vocht en de obligate Grappa riep de middeleeuwse bedstede want morgen wacht... Montalcino.
(Osteria Le Logge, Via del Porrione, Siena, www.osterialelogge.it)
Bart Rogiers,
27 februari 2007
last edit on 5/9/2010 - valid xhtml 1.0 strict & css - made by 3sign