... in China
Iedereen verklaarde me gek toen ik zei dat ik voor een paar dagen naar China wou trekken om daar enkele wijngaarden te bezoeken. Peking is al bijna een dag vliegen en daar bovenop nog het uurverschil en de jetlag??? Gelijk hebben ze en dan wisten ze nog niet dat ik vanuit Peking nog 3 uur moest terugvliegen naar Urumqi in het westen van China want niet ver vandaar bevinden zich de wijngaarden die ik wou aandoen. Maar omdat ik er me wou van vergewissen of al het goede wat mijn vriend uit Hong Kong me vertelde over het potentieel van China als wijnland, legde ik al die verwenserij opzij. Ik kocht een vliegtuigticket voor Peking en haalde mijn visum op de in de Chinese ambassade.
Heel vroeg in de ochtend was het toen ik vanuit Schipol in Peking arriveerde. Het was een prille augustusdag en de zon leek maar niet te willen doorbreken. Er leek een waas rond te zon te hangen en snel werd duidelijk dat het drukke verkeer in en om Peking de voornaamste verantwoordelijke was voor deze “smog”. Het leek wel alsof onze Europese autohandelaren hier alle nog enigszins rijdbare wrakken hadden gedumpt die niet goed genoeg meer waren voor de Afrikaanse markt. Al Gore schreef zijn bijdrage in “an unconvenient truth” over de uitstoot van schadelijke gassen wellicht na een bezoek aan Peking.
McDonald’s
Mijn eerste bezoek aan een domein in het zuiden van Peking waarvan ik de naam niet wil noemen, was dan ook zeer ontgoochelend. Nooit zag ik zoveel treurende druivenranken. Hun blaadjes hingen naar beneden en waren bedekt met een poederachtige en tegelijk zanderige materie en tal van druivenstokken ontbraken. Wat de zure neerslag al niet vermag. De wijnen die de Franse eigenaars me voorschotelden, degusteerde ik puur uit beleefdheid. Ik was streng maar rechtvaardig in mijn oordeel over het eindproduct maar ik bleef vriendelijk want tenslotte moesten ze me nog terugbrengen naar Peking. Voor de lunch bedankte ik met de (weliswaar niet gelogen) smoes dat ik zeer moe was en snel naar mijn hotel terug wilde. Dan nog liever een McDo, want die hebben ze daar uiteraard ook.
The Forbidden City
Als je maar voor een paar dagen in China bent dan ga je niet in je bed liggen. Mijn vriend Johnny Chan nam me mee voor een bezoek aan de Verboden Stad en dat maakte veel goed. Het is echt indrukwekkend wat die kleine, frêle Chineesjes hier op al die jaren hebben neergepoot. Hij vertelde me verhalen over de uitbundige jaren van de verschillende keizerlijke dynastieën die hier hadden geregeerd. Heldhaftige verhalen over grote krijgers maar ook verhalen van onderdrukking en discriminatie, sprookjes over droomhuwelijken maar ook over concubines en minnaressen, mythes en legendes van allerlei aard.
Nadat hij eens stevig op de grond had gespuwd (een viezer woord zou hier meer op zij plaats zijn) kroop de taxichauffeur in de beschermende kooi van zijn aftandse taxi en bracht ons op aangeven van Johnny naar een restaurant in een buitenwijk van Peking. Een Chinees restaurant, of wat dacht je, maar niet een zoals we die bij ons kennen. Deze zaak was duidelijk niet op buitenlanders voorzien en ik werd dan ook bekeken alsof ik het volgende wereldwonder was na de Verboden Stad. De vriendelijkheid en onderdanigheid dropen er af en van het eten kan ik ook alleen maar in de overtreffende trap spreken. Na tal van kleine gestoomde voorgerechten kwam er een keizerlijke schotel op tafel met allerlei groenten en vis die je zelf mocht koken in een dampende visbouillon. Een feest! De wijn, Grace Vineyards Sauvignon Blanc, hadden we zelf meegebracht want wijn op restaurant is in de lokale restaurants nog niet zo ingeburgerd.
Biertje
Aangekomen in het hotel in Peking genoot ik nog van een biertje aan de toog en van het muzikale kwartet dat in de lobby het internationale gezelschap wat opvrolijkte. Een tweede biertje werd me te veel en zelfs de verleidelijke blik van een jonge oosterse dame (die blijkbaar met andere redenen dan een simpele overnachting in de lobby zat) kon me niet overtuigen om me nog langer van mijn nachtrust te onthouden. De volgende dag wachtte ons opnieuw een vermoeiende dag met een vlucht naar het westen van China.
Manas
Na een vlucht van een kleine 3 uur bereikten we de luchthaven van Urumqi waar we werden opgehaald door Lee Hu de manager van de Suntime Winery. Na een stevig rit arriveerden we in Manas waar het domein gelegen is dat we zouden bezoeken. Wat meteen opviel was de zuiverheid van de lucht in tegenstelling tot de “smog” in Peking. Deze regio in het noordwesten van China is één mega grote akker. Hier worden naast tomaten, maïs en katoen ook druiven gekweekt zowel voor de productie van rozijnen als voor wijn. In dit gebied van duizenden hectaren groot hebben ze nog nooit van het woord pollutie gehoord. Er is geen behoefte aan het gebruik van pesticiden en chemicaliën want alles is hier clean: geen fabrieken (één per 10.000 ha), geen grote steden, geen overaanbod van auto’s…
De wijngaarden
Het wijnbouwgebied bevindt zich in de regio Xinjiang aan de voet van het Tian San gebergte op de 45ste breedtegraad (zoals Bordeaux) en ten zuiden van Kazakstan en Mongolië. In de zomer is het hier broeiend heet. Via een ouderwets maar ingenieus systeem werden de wijngaarden van irrigatie voorzien met het smeltwater van het nabije gebergte. In de winter kan het flink onder nul gaan en worden de wijnstokken met aarde bedekt opdat de wortels niet stuk zouden vriezen. Niet getreurd, aan goedkope arbeidskracht is hier geen gebrek.
De meest voorkomende druiven zijn chardonnay en cabernet sauvignon en er is ook een beetje riesling en syrah aangeplant. Als je door de wijngaarden loopt, merk je meteen dat ze op dit vlak nog veel kunnen leren. Hier vind je geen netjes opgebonden wijnranken zoals in Bordeaux. De rijen wijnstokken lijken net grote hagen en de druiven hangen her en der verspreid tussen het bladerendak. Dit komt de gelijke rijpheid van het fruit niet ten goede. Een rigoureuze aanpak bij de volgende snoeibeurten kan binnen enkele jaren reeds heel wat positief effect op de rijpheid van het fruit hebben.
De winery
Ofschoon het domein eigendom is van het leger zie je hier geen mannetjes in uniform. Alle werklieden wonen en werken op “de zaak” en er zijn enkele managers uit Sjanghai of Peking die in Europa aan de “unief” hebben gestudeerd. Een opvallend figuur was de Franse wijnmaker Fred Nauleau die zijn studies \'oenologie\' in Montpellier had afgewerkt maar door de liefde voor een Aziatische schone in deze uithoek van China was beland. Ik gebruik doelbewust het woord \'uithoek\' want je waant je hier meer in Mongolië dan in China. De mensen die hier wonen hebben weliswaar spleetogen maar wel een bruine huid die door de hevige zon fel gerimpeld is. De verkeersborden zijn naast het Mandarijn ook in het Russisch geschreven.
De vinificatieruimte is goed uitgerust met horizontale “Bucher”-persen, zeer degelijke en vrij recente inox tanks en een mooie vatenkelder met Franse barriques voor de opvoeding van de betere cuvées zoals de \'Vintage-wijnen\'; een \'chai\' waar je van de grond kon eten.
De wijnen
In dit domein worden vele wijnen gemaakt die onder de naam Suntime worden gecommercialiseerd. In België zijn deze wijnen alsnog niet verkrijgbaar. De wijnen die bij ons wel op de markt zijn, zijn diegene die door Johnny Chan worden geselecteerd voor de Hong Kong Wine Club. Dit bedrijf heeft naast enkele wijnbars in Hong Kong ook een distributie van wereldwijnen en eigen Chinese wijnen aan de grootste internationale hotelketens van China.
Twee gamma’s staan hier bij ons op de wijnrekken. Het gamma Vintage, dat in China ook de wijnkaarten siert van Hilton, Sheraton en andere Hyatt’s, bestaat uit een Chardonnay en een Cabernet Sauvignon. De druiven zijn afkomstig van 80 ha wijngaard die Johnny in pand heeft. Beiden ondergingen een lichte houtrijping in Franse eik. De cabernet 2003 alsook de 2004 hebben een goede rode kleur. De aroma’s doen meer denken aan cabernet franc uit de Loire omwille van de ongelijke rijpheid van het fruit. De wijn heeft wel een mooi fruitig karakter en kan nu worden gedronken bij gegrild vlees en kruidige stoofpotten. De Chardonnay 2003 was iets te exotisch en had te veel houtrijping gehad. Dit euvel werd bijgewerkt in de 2005 versie die veel pittiger is met aroma’s van kiwi en passievrucht. Het is een perfecte begeleider bij nasi en bamigerechten.
Voor het gamma Chi maakten Johnny en ikzelf selecties in de tanks van Suntime met de bedoeling om een lekkere en eenvoudige wijn in de fles te krijgen die het goed doet bij een ruime waaier aan Oosterse en zelfs Europese bereidingen. In de Chardonnay werd 5% riesling gemengd voor de \'fraicheur\' en voor de Cabernet kozen we voor een ongehoute en fruitige stijl van wijn met een mooie kruidigheid.
Chinese bedden
Als je dan denkt dat ik niks anders heb gezien dan wijngaarden, heb je het mis: de Lange Muur, de Forbidden City en Tian an mien met de graftombe van Mao… zijn ook de revue gepasseerd. Het eten was overal uitmuntend lekker!! Over de Chinese bedden kan ik weinig zeggen maar als je moe bent, slaap je zelfs in een aftandse taxi en op een vliegtuig dat door al te rumoerige en boertige Chinezen wordt geterroriseerd of op een brits waar ooit Chinese soldaten sliepen… Al bij al: het was een leuk avontuur!
Bart Rogiers,
augustus 2006
De Vintage-wijnen zijn verkrijgbaar bij de partners van Great Grapes Wine België (info@greatgrapes.be of 02/454.85.30). Richtprijs: 6,99 €
De Chi-wijnen vind je in de meeste Delhaize winkels. Richtprijs: 3,99 €
Heel vroeg in de ochtend was het toen ik vanuit Schipol in Peking arriveerde. Het was een prille augustusdag en de zon leek maar niet te willen doorbreken. Er leek een waas rond te zon te hangen en snel werd duidelijk dat het drukke verkeer in en om Peking de voornaamste verantwoordelijke was voor deze “smog”. Het leek wel alsof onze Europese autohandelaren hier alle nog enigszins rijdbare wrakken hadden gedumpt die niet goed genoeg meer waren voor de Afrikaanse markt. Al Gore schreef zijn bijdrage in “an unconvenient truth” over de uitstoot van schadelijke gassen wellicht na een bezoek aan Peking.
McDonald’s
Mijn eerste bezoek aan een domein in het zuiden van Peking waarvan ik de naam niet wil noemen, was dan ook zeer ontgoochelend. Nooit zag ik zoveel treurende druivenranken. Hun blaadjes hingen naar beneden en waren bedekt met een poederachtige en tegelijk zanderige materie en tal van druivenstokken ontbraken. Wat de zure neerslag al niet vermag. De wijnen die de Franse eigenaars me voorschotelden, degusteerde ik puur uit beleefdheid. Ik was streng maar rechtvaardig in mijn oordeel over het eindproduct maar ik bleef vriendelijk want tenslotte moesten ze me nog terugbrengen naar Peking. Voor de lunch bedankte ik met de (weliswaar niet gelogen) smoes dat ik zeer moe was en snel naar mijn hotel terug wilde. Dan nog liever een McDo, want die hebben ze daar uiteraard ook.
The Forbidden City
Als je maar voor een paar dagen in China bent dan ga je niet in je bed liggen. Mijn vriend Johnny Chan nam me mee voor een bezoek aan de Verboden Stad en dat maakte veel goed. Het is echt indrukwekkend wat die kleine, frêle Chineesjes hier op al die jaren hebben neergepoot. Hij vertelde me verhalen over de uitbundige jaren van de verschillende keizerlijke dynastieën die hier hadden geregeerd. Heldhaftige verhalen over grote krijgers maar ook verhalen van onderdrukking en discriminatie, sprookjes over droomhuwelijken maar ook over concubines en minnaressen, mythes en legendes van allerlei aard.
Nadat hij eens stevig op de grond had gespuwd (een viezer woord zou hier meer op zij plaats zijn) kroop de taxichauffeur in de beschermende kooi van zijn aftandse taxi en bracht ons op aangeven van Johnny naar een restaurant in een buitenwijk van Peking. Een Chinees restaurant, of wat dacht je, maar niet een zoals we die bij ons kennen. Deze zaak was duidelijk niet op buitenlanders voorzien en ik werd dan ook bekeken alsof ik het volgende wereldwonder was na de Verboden Stad. De vriendelijkheid en onderdanigheid dropen er af en van het eten kan ik ook alleen maar in de overtreffende trap spreken. Na tal van kleine gestoomde voorgerechten kwam er een keizerlijke schotel op tafel met allerlei groenten en vis die je zelf mocht koken in een dampende visbouillon. Een feest! De wijn, Grace Vineyards Sauvignon Blanc, hadden we zelf meegebracht want wijn op restaurant is in de lokale restaurants nog niet zo ingeburgerd.
Biertje
Aangekomen in het hotel in Peking genoot ik nog van een biertje aan de toog en van het muzikale kwartet dat in de lobby het internationale gezelschap wat opvrolijkte. Een tweede biertje werd me te veel en zelfs de verleidelijke blik van een jonge oosterse dame (die blijkbaar met andere redenen dan een simpele overnachting in de lobby zat) kon me niet overtuigen om me nog langer van mijn nachtrust te onthouden. De volgende dag wachtte ons opnieuw een vermoeiende dag met een vlucht naar het westen van China.
Manas
Na een vlucht van een kleine 3 uur bereikten we de luchthaven van Urumqi waar we werden opgehaald door Lee Hu de manager van de Suntime Winery. Na een stevig rit arriveerden we in Manas waar het domein gelegen is dat we zouden bezoeken. Wat meteen opviel was de zuiverheid van de lucht in tegenstelling tot de “smog” in Peking. Deze regio in het noordwesten van China is één mega grote akker. Hier worden naast tomaten, maïs en katoen ook druiven gekweekt zowel voor de productie van rozijnen als voor wijn. In dit gebied van duizenden hectaren groot hebben ze nog nooit van het woord pollutie gehoord. Er is geen behoefte aan het gebruik van pesticiden en chemicaliën want alles is hier clean: geen fabrieken (één per 10.000 ha), geen grote steden, geen overaanbod van auto’s…
De wijngaarden
Het wijnbouwgebied bevindt zich in de regio Xinjiang aan de voet van het Tian San gebergte op de 45ste breedtegraad (zoals Bordeaux) en ten zuiden van Kazakstan en Mongolië. In de zomer is het hier broeiend heet. Via een ouderwets maar ingenieus systeem werden de wijngaarden van irrigatie voorzien met het smeltwater van het nabije gebergte. In de winter kan het flink onder nul gaan en worden de wijnstokken met aarde bedekt opdat de wortels niet stuk zouden vriezen. Niet getreurd, aan goedkope arbeidskracht is hier geen gebrek.
De meest voorkomende druiven zijn chardonnay en cabernet sauvignon en er is ook een beetje riesling en syrah aangeplant. Als je door de wijngaarden loopt, merk je meteen dat ze op dit vlak nog veel kunnen leren. Hier vind je geen netjes opgebonden wijnranken zoals in Bordeaux. De rijen wijnstokken lijken net grote hagen en de druiven hangen her en der verspreid tussen het bladerendak. Dit komt de gelijke rijpheid van het fruit niet ten goede. Een rigoureuze aanpak bij de volgende snoeibeurten kan binnen enkele jaren reeds heel wat positief effect op de rijpheid van het fruit hebben.
De winery
Ofschoon het domein eigendom is van het leger zie je hier geen mannetjes in uniform. Alle werklieden wonen en werken op “de zaak” en er zijn enkele managers uit Sjanghai of Peking die in Europa aan de “unief” hebben gestudeerd. Een opvallend figuur was de Franse wijnmaker Fred Nauleau die zijn studies \'oenologie\' in Montpellier had afgewerkt maar door de liefde voor een Aziatische schone in deze uithoek van China was beland. Ik gebruik doelbewust het woord \'uithoek\' want je waant je hier meer in Mongolië dan in China. De mensen die hier wonen hebben weliswaar spleetogen maar wel een bruine huid die door de hevige zon fel gerimpeld is. De verkeersborden zijn naast het Mandarijn ook in het Russisch geschreven.
De vinificatieruimte is goed uitgerust met horizontale “Bucher”-persen, zeer degelijke en vrij recente inox tanks en een mooie vatenkelder met Franse barriques voor de opvoeding van de betere cuvées zoals de \'Vintage-wijnen\'; een \'chai\' waar je van de grond kon eten.
De wijnen
In dit domein worden vele wijnen gemaakt die onder de naam Suntime worden gecommercialiseerd. In België zijn deze wijnen alsnog niet verkrijgbaar. De wijnen die bij ons wel op de markt zijn, zijn diegene die door Johnny Chan worden geselecteerd voor de Hong Kong Wine Club. Dit bedrijf heeft naast enkele wijnbars in Hong Kong ook een distributie van wereldwijnen en eigen Chinese wijnen aan de grootste internationale hotelketens van China.
Twee gamma’s staan hier bij ons op de wijnrekken. Het gamma Vintage, dat in China ook de wijnkaarten siert van Hilton, Sheraton en andere Hyatt’s, bestaat uit een Chardonnay en een Cabernet Sauvignon. De druiven zijn afkomstig van 80 ha wijngaard die Johnny in pand heeft. Beiden ondergingen een lichte houtrijping in Franse eik. De cabernet 2003 alsook de 2004 hebben een goede rode kleur. De aroma’s doen meer denken aan cabernet franc uit de Loire omwille van de ongelijke rijpheid van het fruit. De wijn heeft wel een mooi fruitig karakter en kan nu worden gedronken bij gegrild vlees en kruidige stoofpotten. De Chardonnay 2003 was iets te exotisch en had te veel houtrijping gehad. Dit euvel werd bijgewerkt in de 2005 versie die veel pittiger is met aroma’s van kiwi en passievrucht. Het is een perfecte begeleider bij nasi en bamigerechten.
Voor het gamma Chi maakten Johnny en ikzelf selecties in de tanks van Suntime met de bedoeling om een lekkere en eenvoudige wijn in de fles te krijgen die het goed doet bij een ruime waaier aan Oosterse en zelfs Europese bereidingen. In de Chardonnay werd 5% riesling gemengd voor de \'fraicheur\' en voor de Cabernet kozen we voor een ongehoute en fruitige stijl van wijn met een mooie kruidigheid.
Chinese bedden
Als je dan denkt dat ik niks anders heb gezien dan wijngaarden, heb je het mis: de Lange Muur, de Forbidden City en Tian an mien met de graftombe van Mao… zijn ook de revue gepasseerd. Het eten was overal uitmuntend lekker!! Over de Chinese bedden kan ik weinig zeggen maar als je moe bent, slaap je zelfs in een aftandse taxi en op een vliegtuig dat door al te rumoerige en boertige Chinezen wordt geterroriseerd of op een brits waar ooit Chinese soldaten sliepen… Al bij al: het was een leuk avontuur!
Bart Rogiers,
augustus 2006
De Vintage-wijnen zijn verkrijgbaar bij de partners van Great Grapes Wine België (info@greatgrapes.be of 02/454.85.30). Richtprijs: 6,99 €
De Chi-wijnen vind je in de meeste Delhaize winkels. Richtprijs: 3,99 €
last edit on 5/9/2010 - valid xhtml 1.0 strict & css - made by 3sign